Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

ΑΓΙΟΣ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Συγκλονιστικ θαμα το σίου ωάννου το Ρώσου
 Δύο ρες περίπου προσευχόταν κλαίγοντας  κ. Κωνσταντνος Πολυχρονίου,
νώτερος κρατικς πάλληλος μπροστ στ Λάρνακα το σίου Ρώσου.
>
> Φορο
σε πιζάμες κα να ταξ τν περίμενε στν Βορειν πύλη τς κκλησίας.
ταν τελείωσε τ μυστική του συνομιλία μ τν σιο, ξεκίνησε μ ργ βήματα,
> σέρνοντας τ
ς παντόφλες στ δάπεδο κα προχωροσε πρς τν ξοδο. Τν
> σταμάτησε 
νας ερέας τς μονς κα τν ρώτησε γιατί κλαιγε τόση ρα, γιατί
> δ
ν ταν ντυμένος κανονικ κα ρθε στν κκλησία μ πιζάμες κα ν
πιθυμοσε ν το δινε δωμάτιο στν ξενώνα ν ναπαυθε γι λίγο ν τ εχε
νάγκη.
>
> - 
χι πάτερ, πάντησε κα συνέχισε, μ ξεκούρασε γι πολλ χρόνια  γιος,
> α
τός,  μεγάλος κα θαυματουργς γιατρς πο πηρετετε. Σήμερα τ πρω
> στ
ν «Εαγγελισμό», στ Νοσοκομεο, ρθε  γυναίκα μου ν μ δεχει
> περάσει δεκαετία κα
 πλέον ν σταθ ρθιος πως μ βλέπετε τώρα. Μία χρόνια
> πάθηση το
 νευρικο συστήματος και μία ρρώστια πο εχα περάσει μου φεραν
ναπηρία τόση πο χασα τ θέση μου, πρα πρόωρα σύνταξη κα δηγήθηκα στ
> Νοσοκομε
α γιατί μετ τ δεύτερο χρόνο εχα πάνω π 80% παράλυση τν κάτω
κρων.  παράλυση,  κακ ψυχολογικ κατάσταση,  πρόωρη ξοδός μου π τ
> δραστηριότητα τ
ς ζως μ δηγοσαν σ μαρασμό, σχεδν στ θάνατο. Σήμερα,
> λοιπόν, τ
 πρω  γυναίκα μου ρθε στ Νοσοκομεο, μ βρκε ν κοιμμαι, δν
> μ
 ξύπνησε, παρ κάθισε δίπλα στ κρεβάτι μου σ μία καρέκλα. Γι λίγα
> δευτερόλεπτα τ
ν πρε  πνος. Βλέπει στ νειρό της τι, στ διπλαν θάλαμο
> γινόταν 
πισκεπτήριο γιατρν. νάμεσά τους ταν νας γνωστος ξένος γιατρός.
> Τ
ν πλησιάζει  γυναίκα μου κα το λέει:
>
> Γιατρέ μου, ε
στε ξένος; Σς βλέπω γι πρώτη φορ στ Νοσοκομεο. Σας
> παρακαλ
 στ διπλαν θάλαμο χω τν νδρα μου πάνω π δέκα χρόνια παράλυτο.
> Οι γιατροί μου 
χουν πε τν λήθεια, τι χάνω τ σύντροφό μου. Χάνω τ
> στήριγμά μου. Θ
 πεθάνει  σύζυγός μου. λτε, γιατρέ μου, ν τν δετε, ν
> το
 δώσετε κουράγιο, ν μς πετε κάτι κα σες.
> - Πήγαινε, κυρία μου, περίμενε κα
 θ δ κα τ σύζυγό σου.
> Ναί, γιατρέ μου, πέστε μου τ
 νομά σας, ν σς περιμένω…
> - 
ωάννης Ρσος, τς παντά.
>
> Ξυπνάει, πετιέται 
π τ κάθισμά της.
> Μ
 βλέπει πο προσπαθ μόνος μου, στηριγμένος στος γκνες μου, ν σηκωθ.
>
> Βοήθησε μέ, γυναίκα, τ
ς λέγω, κάποιος μ κρατάει π’ τς μασχάλες κα μ
> σηκώνει, βοήθησε κα
 σύ…
>
> Σηκώθηκα, πάτησα στ
 δαφος, ταν τ κλάματα τς γυναίκας μου εχαν φέρει
> γύρω μας γιατρο
ς κα βοηθητικ προσωπικό.
>
 πεύθυνος γιατρς το τμήματος, νας πιστς χριστιανός, συγκλονίζεται π
> τ
 διήγηση τς συζύγου μου κα προτρέπει: Κύριε Πολυχρονίου πως εσαι, μ
> ζητ
ς, ν λλάξεις τς πιζάμες σου, φύγετε, πάρτε ταξ στν εσοδο το
> Νοσοκομείου κα
 πηγαίνετε στ Πνευματικ θεραπευτήριο, στν κκλησία το
γίου ωάννου το Ρώσου, πο εναι στν καταπράσινη κοιλάδα το Προκοπίου
> τ
ς Εβοίας, που κα λόκληρο τ ερό του Λείψανο. Πηγαίνετε, πέστε τ
> μεγάλο σας ε
χαριστ κα γυρίστε γι τ ξιτήριο πο ατ τ φορ –σπάνια
> βέβαια– τ
 πογράφει χι γιατρς λλ νας “γιος!


Δεν υπάρχουν σχόλια: